نمايشگاهي از آثار نقاشي رضا درخشاني در فرهنگسراي
نياوران برپاست
|
||||||||||
|
||||||||
نمايش عكس با ابعاد بزرگتر |
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس هنرهاي تجسمي
به بهانه برپايي نمايشگاه نقاشي رضا درخشاني از روز اول مهرماه ١٣٨٢ در فرهنگسراي نياوران، دكتر عطاءالله اميدوار ـ كارشناس هنري ـ يادداشتي نوشته است.
در اين يادداشت كه در اختيار بخش هنرهاي تجسمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) قرار گرفته، آمده است: «رضا در سال ١٣٣١ در سنگسر بدنيا آمد و اواخر دهه چهل وارد دانشكده هنرهاي زيبا، رشته نقاشي شد و دوران دانشجويي درخشاني را گذراند. طراحي قوي داشت و در زمان تحصيل به آموختن تار و سهتار، نزد هنرمند برجسته، محمدرضا لطفي، پرداخت و مدتي با آن گروه همكاري كرد كه بعد عازم آمريكا شد و از مركز هنري كاليفرنيا در رشته گرافيك ديپلم خود را دريافت كرد و به ايران بازگشت.
مدتي در دانشكده هنرهاي زيبا به تدريس مشغول شد و مجددا به آمريكا برگشت و نمايشگاههاي متعددي در آمريكا و اروپا و ساير نقاط برگزار نمود.
وي با اتكا به فرهنگ و سنت ايراني خود در زمينه نقاشي و موسيقي و پيدا كردن تجربههاي جديدي در زمينه اين هنرها از غرب كنسرتهايي كه تركيبي از اين دو فرهنگ بود، در بسياري مناطق هنري برپا كرد و در اين زمينه همكاريهاي زيادي با هنرمندان بزرگ آمريكا و اروپا نمود كه بيشك باعث رشد كاري او شد.
وي در سال گذشته در خانه هنرمندان ايران نمايشگاهي برقرار كرد كه آثارش رنگهاي تيره و خاكستري گرفته و غمگين بود، شايد از هنر و فلسفه شرقي كه از آمريكا گرفته پديد آمده بود و در تالار خانه هنرمندان هم در زمان نمايشگاه كنسرتي با ساز و سيستم الكترونيك برپا نمود.
در جلسه ديگري كنسرتي با سازهايي برپا كرد كه از جاز آمريكا گرفته تا تنبور عرفاني ايران و تار و سه تار ايراني كه بدون خط و مشي خاص به دلخواه خود سفري به تمام نقاط ميكرد.
در جلسه ديگري جواب آواز سه گاهي را از او با تار شنيدم كه نشان داد موسيقي اصيل را فراموش كرده و دائم در حال تمرين و گرفتن مطلب است و نشان داد ميتواند در محيط فرهنگي خود را تطبيق داده و اثر خود را ارايه دهد
در نمايشگاه جديدش درست برعكس كارهاي قديم در كادرهاي بزرگ به ارتفاع ٣٠/٢ سانتيمتر و كارهاي غيرمعمول كه روش ارايه اوست؛ دايره، مربعها و مثلثهاي ناقص بود.
نقاشي را با رنگهاي شاد و آبستره انتزاعي كه با آگاهي دروني و قدرت رنگ را به جا با قدرت بر روي بوم گذارده بود و اطمينان به انجام كار در آثارش به خوبي به چشم ميخورد.
اثري از ساخت و ساز و شك در كارش ديده نميشود، او همه چيز را در كارهايش با خوشي پذيرفته و حتا شره كردن رنگ در كار و اين امكان را به جا پذيرفته است و جزو لكه رنگ در كارش ديده ميشد.
تصور ميكنم درد غربت و دوري از وطن تاريكي را در كارش گذاشته بود و در كارهاي جديدش به راحتي و آزادي آرامش و روشني دست يافته بود. بهمانند طفلي كه خود را در دامان گرم مادر ميداند. با ارايه كارهايش نشان داد كه يكي از هنرمندان خوب در زمينه آبستره در ايران ميباشد.
او در تاريخ هفتم و هشتم مهر در فرهنگسراي نياوران كنسرتي با يك گروه برپا ميكند كه تركيبي از موسيقي ايراني و فرنگي است».
انتهاي پيام
كد خبر :8207-02339